Jedna królewna była w wieku do zamążpójścia stosownym. Ale po kryjomu włożyła pierścionek do pudełka i powiedziała, że kto zgadnie, co ona ma w pudełku, choćby to był dziad, to się z nią ożeni. Raz przyjechał do niej jeden królewicz, ale ten jej się nie podobał, więc powiada: - Ech, taki to niewart mi nawet trzewika u nogi zawiązać, nie żeby się miał dopiero ze mną żenić. A on to forum młodzieżowe i powiada sobie: - Dobrze, żeby tam nie wiem co, ona musi moją być i muszę zgadnąć, co ona tam ma w pudełku. Zjechało się bardzo dużo gości, królewiczów, kawalerów i innych, i mieli zgadywać.

Ale jutro - powiada on - w pałacu twego ojca będzie ogromny bal, i pójdziesz tam do kuchni i będziesz pomagała. A pamiętaj, przynieś łakoci i dla mnie. To miało być jej wesele, ale ona nic jeszcze o tym nie wiedziała, bo zakazano ludziom gadać, poszła więc pomagać do kuchni. A tu od razu wychodzi do niej ten jej mąż przebrany znowu za króla, i prosi ją do tańca, żeby z nim poszła do sali. Niechętnie z nim idzie, bo miała kieszenie pełne jedzenia, i bała się, że ktoś zobaczy.

Nie chciała robić państwu zgryzoty, bałamucąc panicza, więc go odganiała. Panicz wszelako, coraz więcej nią zajęty, ścigał ją wszędzie, by pocałować. Razu jednego, gdy krajała chleb w spiżarni ostrym nożem, a panicz żywo do ust jej docierał, rozgniewana, rzuciła weń nożem tak nieszczęśliwie, że mu wpadł w same piersi i położył na miejscu. Rodzice, zmartwieni, krzyk czynią straszny i bez tłumaczenia na śmierć ją skazują. sprzęgło do a4 Farmerka przyjemna racjonalnie pisze znane kaloryfery.